Ήταν ιδιαίτερα εκείνα τα γενέθλια, τα πρώτα μου -άντα. Υπήρχε μία μυστικοπάθεια γύρω από το δώρο μου, αλλά πάντα υπάρχει. Πίστευα ότι θα ήταν κάποιο ταξίδι, όπως την προηγούμενη χρονιά. Κανόνιζα τραπέζι με φίλους και  δεν έλεγε τίποτα, άρα δεν θα ήταν εκείνο το Σαββατοκύριακο. Άρχισε να με ρωτά για το πρόγραμμα μου, επειδή το δώρο μου θα ήταν με ραντεβού, είπε. Σκέφτηκα ότι θα ήταν κανένα ιδιαίτερο spa, αλλά για μαγιό δεν είπε κάτι και είχαμε πολύ πρωινό ξύπνημα,  7:30 το πρωί. Τι εννοείς; Που θα πάμε με τις φόρμες χαράματα και με τον σκύλο μάλιστα;

Ξυπνήσαμε, ετοιμαστήκαμε και ξεκινήσαμε. Δεν είχα ιδέα. Οδηγούσε όταν άρχισαν να εμφανίζονται οι πινακίδες του skydiving η μια μετά την άλλη. Ένιωσα μια μικρή εσωτερική ταραχή και ένα βλέμμα της το επιβεβαίωσε. Χαθήκαμε λίγο με το χάρτη αλλά τα βρήκαμε.

Αφού με έφερε ως εδώ, θα πέσουμε σκέφτηκα. Ο κόσμος ουρά, οι περισσότεροι το έκαναν για hobby, οι υπόλοιποι ήταν σαν εμάς: δώρο γενεθλίων, επετείου κλπ. Κι όταν ξεκίνησε η διαδικασία, έμαθα ότι η κράτηση μας δεν ήταν για δύο άτομα αλλά μόνο για ένα.

Ακολουθεί μία μικρή εκπαίδευση αλλά κανείς δεν λέει το ποσοστό που υπάρχει για να γίνεις ένα με το έδαφος. Βγάζεις πολλές φωτογραφίες σε όλη τη διαδικασία, να έχουν να σε θυμούνται και να υπάρχουν για τις αναρτήσεις τύπου «Η τελευταία φωτογραφία πριν ..».

Οι εκπαιδευτές εκεί όλοι είναι έμπειροι και βοηθούν να νιώσεις άνετα μαζί τους, σου μιλούν για να μην σκέφτεσαι την πτώση και να αγχώνεσαι. Ο ενθουσιασμός του κόσμου γύρω σου, σου δίνει δύναμη.

Με το στρατιωτικό αεροσκάφος που σε ανεβάζει νιώθεις ότι πας σε πόλεμο όσο ωραία κι αν είναι η θέα από ψηλά. Πρώτα πέφτουν οι έμπειροι, κάνουν τούμπες στον αέρα, κρέμονται κυριολεκτικά από το αεροσκάφος και κάνουν σχήματα με τα σώματά τους. Τελευταίος έπεσα εγώ, με δύο τύπους, ένας να με έχει δεμένο πάνω του κι ένας να βιντεογραφεί τη στιγμή που δεν μπορούσα να ελέγξω την κίνηση του κάτω χείλους μου από τη δύναμη του αέρα. Δεν έχω νιώσει ποτέ ξανά τόση αδρεναλίνη.

Η πτώση δεν διαρκεί πολύ. Στην αρχή πέφτεις με μεγάλη επιτάχυνση (φτάνεις ταχύτητα περίπου 220χλμ/ώρα). Αυτό διαρκεί για περίπου ένα λεπτό, μέχρι να ανοίξει το αλεξίπτωτο και να νιώσεις ότι χάνεις για λίγο τις αισθήσεις σου από την απότομη αλλαγή της ταχύτητας και κατεύθυνσης. Μετά, αν είσαι καλά, απολαμβάνεις τη θέα για τα επόμενα περίπου 10 λεπτά μέχρι να προσγειωθείς στο γρασίδι. Η αδρεναλίνη ήταν στα ύψη καθ’ όλη τη διάρκεια της εμπειρίας. Δεν μπορούσα να οδηγήσω και ήθελα να ξαπλώσω τις επόμενες δύο ώρες για να ηρεμήσω.

Τώρα κάθε φορά που περνώ από εκεί ή όταν βλέπω το αεροσκάφος σκέφτομαι ότι ήμουν κι εγώ εκεί ψηλά, και ναι, το έκανα. Ήταν ένα από τα πολλά που ήθελα να κάνω πριν τα 30άντα, και όσα δεν έγιναν δεν πειράζει, γιατί έκαμα αυτό που είχε τις λιγότερες πιθανότητες.

***Απαγορεύεται η μερική ή ολόκληρη αναδημοσίευση του άρθρου σε άλλα sites χωρίς τη συγκατάθεση του beezdom.com


Like it? Share with your friends!

​Πες μας τη γνωμη σου...

ΑΓΑΠΩ! ΑΓΑΠΩ!
10
ΑΓΑΠΩ!
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ! ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
0
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ! ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
0
ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ!
ΔΑΚΡΥΣΑ... ΔΑΚΡΥΣΑ...
0
ΔΑΚΡΥΣΑ...
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ! ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
3
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ!
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ! ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!
0
ΓΕΛΩ ΜΟΝΟΣ/Η ΜΟΥ!

Comments